Terugkijkend, besef ik nu soms dingen,die ik nooit begrepen heb.Maar het geef mij wel moed,om er tegenaan te gaan.En dat geef mij juist nu ruim baan. Ik heb in het verleden,op mijn eigen wegen gewandeld.Altijd vanuit mijn eigen standpunt.Soms had ik spijt, soms ging het goed.Maar het vergde wel altijd een beetje moed. En toch, …
Als je treurig bent, leeg en klein,geef dan de moed niet op: Ik zal bij je zijn.Ik hou je vast, ook in de storm,als niemand jou ziet staan Als een brug over woelig water,wil Ik voor je zijn.Als een brug over woelig water,boven alle pijn. Ben je uitgeput, sta je op straat.De nacht zo koud …
Een spontane puber,zo heb ik je leren kennen,meegemaakt in je tienerjaren.soms duidelijk aanwezig.Soms heel rustig,maar wel met van alles bezig. Je raakte uit mijn beeld.Zo gaat dat na de middelbare school.De wijde wereld staat open,uitdagingen aangaan.Iets moois maken van je jonge leven,op zoek naar een baan. Nu zijn we tien jaar verder.Alles uit het verleden …
Als het verleden geschreven is met herinneringen aan spijt en verdriet,doe dan het boek dicht. Ergens is er iemand die droomt van je glimlach. Wandelen met een vriend in het donker,is beter dan alleen lopen in het licht. Mensen zijn gemaakt om geliefd te wordenen dingen zijn gemaakt om gebruikt te worden.Maar de verwarring in …
Heel ver weg hoor ik het nog,Ik Jezus, ben gekomen voor jou.Maar het komt niet dichterbij.Dit jaar zo zwaar, zoveel meegemaakt.Die eenzaamheid wat mij raakt. Er brandt geen kaarsje vandaag.Een kerstboom is er niet.Het zal stil blijven.Heel die gemaakte sfeer,geef alleen maar afweer. Die arm om mij heen,mis ik… juist nu!Dit is de eenzaamste kerst …
Nu weet je hoe het voelt,als alle touwtjes plotseling uit je handen zijn.De klap die jij nooit aan zag komenen nu staat er niets meer overeind. Nu weet je wat het met je doet.Als waar je bang voor was, opeens gebeurt.Het leven dat vanuit het niets je vastgrijpten je naar de diepte sleurt. Je weet …
Gevecht met mezelf,al zoveel jaar.Steeds duw ik mezelf weg.Niemand die het ziet.Elke dag die strijd,soms ben ik zo moe.Het kost me zoveel tijd. Maar ik moet vechten!Uit die cocon komen.Net als de rups,die een vlinder wordt.En kan gaan vliegen,op zijn eigen vleugels.Ooit…. ga ik vliegen. voor Nora Cees van Wijgerden
Er zijn momenten,dat ik mijn woorden inslik.De pijn die er is,laat ik dan niet merken.De tranen die branden in mijn ogen,verberg ik.Soms lach ik even,dan valt het niet op, dat ik jou mis.Maar soms,is de stilte het mooiste antwoord.Dan leef je heel diep vanbinnen,nog in mijn hart! Cees van Wijgerden
Als je ouders, waar ik zoveel van verwachtte,je pijn hebben gedaan.Op wie kan ik dan nog vertrouwen,dat het in de toekomst goed zal gaan? Ze waren zo onvoorspelbaar.Nooit had ik thuis een veilig gevoel.Het “thuis” zijn, is volledig beschadigt.Een bende, één grote janboel. Na een zware tijd ging er een deur open.Een pleeggezin en weer …
elke dag het geraas om mij heenmaakt mij soms zo moedus zoek ik momentenwaar ik daar niet aan meedoe op een bankje zittendkijk ik om me heenstil genietenik en mijzelf, helemaal alleen op dit mooie plekjemidden in de natuurgaan zo mijn gedachtenzomaar een ochtend, in dit uur ik kom tot rust….mijn gedachten, mijn levenik ervaar, …
