In het schemerlicht van de lantaarn zag ik hem staan. De regendruppels flonkerden in het licht, rond de klok van zeven uur. Ik keek hem verwonderd aan: een zeiknatte kop, ogen die boekdelen spraken. – Wat ben je vroeg? “Tja…” – Wat zie je eruit, man! “Tja…” – Kom mee naar binnen, daar is ’t …
![](https://tienergedichten.nl/wp-content/uploads/2024/05/logotien.png)