Wanneer ik door de stad loop
zie ik gezichten, onbekende.
ouderen, volwassene en een bende.
Jongens met doekjes en petten
muziek, jointjes en sigaretten.
Lopend door de stad met een “straatloop”
tekenen op de muren en halen het een en ander overhoop.
Spreken met hun eigen straattaal
soms een ruzie en dan gaan ze weer aan de haal.
Jongens lopen met blauwe of rode doeken
gevechten vinden plaats als ze elkaar opzoeken.
Rood en blauw in gevecht rivalen
slopen schoppen en slaan als grootse vandalen.
Maar buiten de ruzie om staan ze samen te roken
met een sigaret, of staan wiet te smoken.
Een bende of ook wel een click
geven je een van de hatelijkste aanblik.
Ziet alles wat ouder is als een vijand of gevaar
maakt de “vijand” een verkeerde opmerking dan “vraagt ie er naar”.
De popo wordt gezien als klootzakken
want met hun bijdehante regels zetten ze zichzelf alleen maar te ka.
Een bende wordt gezien als negatief en een gevaar
oudjes klagen en is de politie dankbaar.
Oudjes durven niet meer over straat
haten de jeugd, maar begrijp het is jullie nazaat.
Het zijn kinderen van jullie kinderen
en och ze doen de straat verhinderen.
Want ja, de jeugd van tegenwoordig is
zo eng en akelig.
Als ik in de stad loop en ik zie een bende
geeft dat helemaal niet zoveel ellende.
Want een stad in de avond, is niets zonder jeugd
of de jeugd nou wel of niet deugt.

Ingestuurd door Suzanne