zoals ze naar jou roepen
riepen ze ook naar mij
schelden, schoppen, buitensluiten,
ze stonden voor mij in een rij
ik ken die lange weg naar school
tot de poorten van het plein
met lood in de schoenen
om als schuldige te boeten
zoals jij bent verlaten
door iedereen die je omringde
zo stond ik ooit ook alleen
toen ze mij de rug toekeerde
wie zich ooit mij vriend noemde
moest ik uit hun sluimer wekken
en toen het echt eropaan kwam
besloten velen weg te rennen
ik ken de zweepslag van de woorden
en de pijn die erdoor steekt
tentoongesteld voor alle mensen
geloof me, ik heb het doorleeft
het is moeilijk om te delen
over jouw gevecht te praten
maar zoals Ik voor jou
heel die moeilijke weg ging
zo zal Ik jou ook gaan dragen!
Phil Wickham – What An Awesome God
